رأی شعبه ۱۱ دادگاه تجدیدنظر تهران مبنی بر این که در تعیین حضانت اطفال، مصلحت طفل مورد توجه قرار میگیرد نه عسروحرج پدر و مادر بنابراین دادگاه به اقتضای مصلحت میتواند حضانت طفل قبل از سن هفت سالگـی را به پدر واگذار کند و یا بعد از سن هفت سالگی مجدداً مادر را صالح به حضانت بداند.؛
رأی شعبه۲۳ دادگاه تجدیدنظر استان تهران مبنی بر این که
صرف رسید عادی و ذکر امانی بودن برای اثبات رابطه امانی کافی نیست و باید جهتی برای سپردن و امانت دادن موجود باشد.؛
رأی شعبه 59 دادگاه تجديدنظر استان تهران مبنی بر سند سفيد امضاء فاقد اعتبار و ارزش اثباتي نيست و امضاء کننده سند سفيد ملتزم به مراتب مرقوم در متن سند است چرا که صادر کننده دارنده سند را مختار و نايب قرار ميدهد تا به مقصور و منظور خود مطالب لازم را در سند درج کند.؛
رأی شعبه ۵۹ دادگاه تجدیدنظر استان تهران مطالبه هزینه درمان در صورتی که بیشتر از دیه ماخوذه باشد وجاهت قانونی دارد و دادگاه نسبت به مازاد دیه رأی صادر میکند.؛
رأی شعبه ۲۷ دادگاه تجدیدنظر استان تهران صرف صدور قرار منع تعقیب متهم از بزه، مجوز تحقق بزه افترا نیست زیرا پذیرش این امر موجب انسداد باب شکایت و تظلم خواهی خواهد بود.؛
رأی شعبه ۴۳ دادگاه تجدیدنظر استان تهران مبنی بر دعوی مطالبه خسارت به طرفیت قاضی به موجب ماده ۳۰ قانون نظارت بر رفتار قضات از حیث اشتباه مستلزم احراز آن از سوی دادگاه عالی انتظامی قضات است و نمیتوان قبل از محکومیت قاضی، دعوی مسئولیت و جبران خسارت از او در محاکم عمومی طرح نمود.؛
رأی شعبه ۴۱ دادگاه تجدیدنظر استان تهران مبنی بر محتوای دفاعیات ارائه شده توسط وکیل صرفاً جهت دفاع از حقوق موکل بوده و فاقد سوءنیت است؛ لذا طرح شکایت افترا علیه وکیل، فاقد وجاهت قانونی است.؛
رأی شعبه چهارم دادگاه عمومی بخش چهارباغ مبنی بر جرم اخلال در نظم و آسایش عمومی حسب ماده ۶١٨ قانون مجازات اسلامی از جرایم مقید به نتیجه بوده و صرفا از طریق سه فعل انحصاری ١- هیاهو و جنجال ٢- حرکات غیر متعارف و ٣- تعرض به افراد قابل تحقق است.؛